Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4639 K.2025/1195

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle tanık beyanları ve toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde, erkeğin kadının maaş kartını alıp ekonomik yönden kısıtlaması ve kadını ilk evden kovması vakıalarından sonra davacı kadının tanıklarının beyanlarına göre tarafların barıştığı, erkeğin maaş kartını kadına geri verdiği ve evlilik birliğinin devam ettiği, bu haliyle davacı kadının,

davalı erkeği affettiğinin veya en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerektiğinin, son evden kovma vakıasına ilişkin olarak ise davacı kadın tanıklarının görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığının ve bu vakıanın başka bir delil ile de ispatlanamadığının anlaşılmasına göre "kadının maaş kartını alıp ekonomik yönden kısıtlaması ve kadını evden kovması" vakıalarının erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin,

yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları uyarınca erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.