Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/4929 K.2025/4289

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ile ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar 29.04.2024 tarihli ek karar ile davalı -davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz talebinin temyiz sınırı altında olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; davacı -davalı kadın dava dilekçesinde ziynetler yönünden aynen iade talebinde bulunmuştur. Bu durumda hüküm altına alınan ziynetlerin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle toplam rayiç değerinin temyiz kesinlik sınırının üzerinde olduğu nazara alınmadan davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasına yönelik temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesince verilen 29.04.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2. Davalı -davacı erkek vekilinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesine gelince; Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı -davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.