Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5014 K.2025/1480

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince, davacı erkeğin uzun süredir davalı kadın ile odaları ayırdığı, evin belli bir bölümünün davalı ve ortak çocuk tarafından kullanılmasına izin vermediği, davalıyı "mafya tutacağım, bu evi terk edeceksiniz" şeklindeki sözlerle tehdit ettiği ve evden kovduğu, davalı kadının üzerine yürüyerek boğazını sıkmaya çalıştığı, davalı kadının ise davacı erkekten habersiz bir şekilde borçlandığı, davacı erkeğin akrabalarından ve çevreden erkekten gizli bir şekilde borç istediği, davacı erkeğin ağır kusurlu, davalı kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanma davasının kabulüne ve ferilerine karar verilmiştir.

Davalı kadın tarafından hükmün tümü yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadına kusur olarak yüklenen vakıalardan sonra evlilik birliğinin devam ettiği, davacı erkeğin bu vakıaları affettiği en azından hoşgörüyle karşıladığı, bu vakıaların kadına kusur olarak yüklenemeyeceği, kadının kusursuz hale geldiği gerekçesiyle davalı kadının istinaf başvurusunun kabulü ile davacının ispatlanamayan davasının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmiştir. Somut olayda davacı erkek tarafından dayanılan kadının habersiz bir şekilde borçlandığı ve çevreden gizli şekilde borç istediği kusurları gerçekleşmiş olup, bu olaydan sonra tarafların aynı aynı konutta birlikte yaşadığı ancak konutta odalarını ayırarak iki ayrı yaşam sürmeleri karşısında erkeğin, kadının habersiz bir şekilde borçlandığı ve çevreden gizli şekilde borç istediği kusurlarını affettiğinin değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. Hal böyle iken davacı erkek tarafından 4721 sayılıKanun'un 166 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.