Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/506 K.2025/3618

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek vekili tarafından davanın reddi yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 14.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davalı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasında görülen Türk Medeni Kanunu'nun 166/4 üncü maddesine dayanan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Hükme karşı davacı erkek tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/4 üncü maddesine göre, boşanma sebeplerinden herhangi biriyle açılmış bulunan davanın reddine karar verilmesi ve bu kararın kesinleştiği tarihten başlayarak üç yıl geçmesi halinde, her ne sebeple olursa olsun ortak hayat yeniden kurulamamışsa evlilik birliği temelinden sarsılmış sayılır ve eşlerden birinin istemi üzerine boşanma kararı verilir. Ret kararının kesinleşmesinden başlayarak geçen üç yıl zarfında ortak hayatın yeniden kurulmuş olduğunun kabul edilebilmesi için, tarafların bu amaçla bir araya gelmiş ve birlikte yaşamış olmaları, evlilik birliğinin amacına uygun olarak tesis edilmiş olması, bu hususların delilerle ispatlanmış bulunması gerekir.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince ortak hayatın yeniden kurulmadığı olgusunun ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de; daha önce erkek tarafından açılan ve reddedilerek 13.04.2017 tarihinde kesinleşen boşanma davasından itibaren üç yıldan fazla bir zaman geçtiği, dosyada yer alan ikamet belgelerine ve kira sözleşmesine göre davacı erkeğin Manavgat'ta yaşadığı, buna karşılık davalı kadının Alanya'da yaşadığı anlaşılmış olup davacı erkeğin tanıkları erkeğin 2016 yılından beri Manavgat ilçesinde tek başına yaşadığını, davalı kadını hiç görmediklerini, tarafların bir araya gelmediklerini ifade etmiştir.

Bu durumda davacı dosyaya sunulan delillerle daha önce açılan boşanma davasının kesinleşmesinden sonra ortak hayatın yeniden kurulmadığını ispat etmiştir. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince davalı kadın tanıklarının ortak hayatın yeniden kurulduğunu kabule yeterli olmayan beyanları hükme esas alınarak davanın reddine karar verilmesi yerinde görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.