Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5074 K.2024/5202

Taraflar arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olup davalı tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması talep edilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde kişisel ilişki kurulmasına ilişkin davaların temyizinin duruşmalı inceleneceğine dair bir hüküm bulunmadığı gibi, dava acele işlerden olduğundan duruşma talebinin reddine karar verilip; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların boşandıklarını, ortak çocuk Yağmur'un velâyetinin anneye verildiğini, davalı baba ile ortak çocuk arasında kişisel ilişki tesis edildiğini, davalının çocuğu alıp uzun süre geri vermediğini, çocuğa eziyet ettiğini, davalının halen haysiyetsiz bir hayat sürdüğünü, tarafların diğer ortak çocuğu Meryem'e fiziksel şiddet uyguladığını, odaya kapattığını silah doğrultarak tehdit ettiğini, davalının evlilik süresince alkol kullandığını, hakaret, tehdit ve darp olaylarının eksik olmadığını ortak çocukların ve kadının bulunduğu eve silahla ateş açtığını belirterek davalı ile ortak çocuk Yağmur arasındaki kişisel ilişkinin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı asıl cevap dilekçesinde; iddiaların asılsız olduğunu, 4 yıldır çocukları ile görüşemediğini, davacının görüşmeyi engellediğini, davacının boşandıktan sonra evlendiğini, ortak çocuk Meryem'i de yuvaya verdiğini, kendisinin çocuğu yuvadan aldığını, her iki çocuğu da davalının kendisine göstermediğini, icra takiplerinin de sonuçsuz kaldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların boşanmaları ile ortak çocukların velâyetinin anneye verildiği ve baba ile kişisel ilişki kurulduğu, çocuklardan Bahadır ve Meryem'in ergin olduğunu, çocuk Yağmur'un henüz ergin olmaması nedeniyle baba arasında kurulan kişisel ilişkinin devam ettiği, davalının yargılandığı çok sayıda ceza ve soruşturma dosyalarının olduğu, ortak çocuğun da baba ile görüşmek istemediğine ilişkin sosyal inceleme raporuna yansıyan beyanlarının olduğu,

uzmandan alınan sosyal inceleme raporunda da uzmanın kişisel ilişkinin yatısız şekilde kısa süreli olması gerektiği yönünde görüş sunduğu, kişisel ilişkinin kaldırılmasının hakkaniyete uygun düşmeyeceği, çocuğun gelişimi ve büyümesi açısından baba ile belirli zamanlarda görüşmesinin çocuğun menfaatine uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile her ayın 2. Pazar günleri saat 10.00'da teslim alıp aynı gün saat: 14.00'de teslim etmek sureti ile ortak çocuk Yağmur ile davalı baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosya kapsamından davalının çocuklara kötü davrandığının açık olduğunu, kişisel ilişkinin kaldırılması gerektiğini belirterek kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddiyönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Davalı asıl istinaf dilekçesinde; kurulan kişisel ilişki süresinin az olduğunu belirterek davanın kabulü ve kişisel ilişki süresi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2018 yılından bu yana baba ile Yağmur arasında kişisel ilişkinin gerçekleşmediği, babanın 2022 yılı Kasım ve Aralık aylarında kişisel ilişki için yaptığı icra takibinin sonuçsuz kaldığı, Yağmur'un babaya dair olumsuz bir paylaşım ve kanaatte bulunmadığı, baba ile uzun zaman önce görüştüğü, aradaki bağın zayıfladığı, bu bağın yeniden sağlıklı olarak kurulmasında çocuğun üstün menfaatinin olduğu,

kişisel ilişkinin değişen durum ve koşullara göre her zaman yeniden düzenlenmesi talep edilebileceğinden bu aşamada kişisel ilişkinin uzun süre tesis edilmemesi nazara alınarak daraltılmasında hukuka aykırı bir yön görülmediği, çocuğun üstün menfaatini tespit eden SİR de de kişisel ilişkinin daraltılmasının önerildiği, Mahkemece yeterli düzeyde kişisel ilişki tesis edilmediği gerekçesiyle davalının istinaf talebinin kısmen kabulü ile kararın hüküm fıkrasının ilgili bendinin kaldırılmasına, yerine yeniden hüküm kurulmasına,

çocuk ile baba arasında her ayın 2. ve 4. haftası Pazar günleri saat 10.00'da teslim alıp aynı gün saat: 14.00'de teslim etmek, her yıl dini bayramların 2. günü saat 10.00'da teslim alıp aynı gün saat: 14.00'de teslim etmek sureti ile kişisel ilişki kurulmasına, davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraflar temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarlayarak kişisel ilişkinin kaldırılması talebinin reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı asıl vekili temyiz dilekçesinde özetle; kişisel ilişki süresinin yeterli olmadığını ve davanın reddi gerektiğini belirterek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulünün yerinde olup olmadığı, kurulan kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 inci maddesi. 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü madde, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü maddesi. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 12 nci maddesi. Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü ve 6 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,