Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5118 K.2025/1947

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından; lehine hükmolunan tedbir, yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminatların miktarları yönünden, davalı erkek vekili tarafından ise davanın kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine tedbir, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden ve vekâletnamesinde feragat yetkisi bulunan davalı erkek vekili 29.01.2025 tarihli dilekçe ile taleplerinden sadece boşanma hükmü hususunda temyizden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız bildirdiği anlaşılmakla davalı erkek vekilinin boşanma hükmü yönünden temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2. Sair temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b. Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.