Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5227 K.2025/1988

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen yoksulluk nafakası ve tazminatlar ile usulsüz tebligat yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanma yönünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşulu ile geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Dosya kapsamından, ekonomik ve sosyal durum araştırma tutanağında kadının ev hanımı olduğu, babasına ait evde oturduğu, bir evinin ve minibüs hattının bulunduğunun tespit edildiği görülmüştür. Uyap kayıtlarından kadının Trabzon ili Of ilçesinde bir meskenin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu duruma göre Mahkemece, kadın hakkında tekrar ekonomik ve sosyal durum yönünden araştırma yapılarak elde ettiği geliri olup olmadığı ve yoksulluğa düşüp düşmeyeceği tespit edilerek bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şeklide karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.