KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/530 E., 2024/4412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2024
- Mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2022/1770 E., 2023/1324 K.
- İlk derece mahkemesi
- Çorlu 1. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2018/315 E., 2022/217 K.
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki karşılıklı olarak açılan boşanma davaları ile ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince kadın eşin açtığı asıl ve birleşen boşanma davasının kabulüne, erkeğin boşanma davasının reddine, boşanmanın fer'îlerine ve ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Davalı-davacı erkek vekili Av. ... 03.05.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.
Temyiz isteminden feragat eden davalı-davacı erkek vekili Av. ...'in dosya içindeki vekâletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisinin bulunmadığının tespit edilmesi üzerine, UYAP dosya eksiklik tamamlama sistemi üzerinden İlk Derece Mahkemesinden kanun yollarından feragat ile ilgili özel yetkiyi içeren vekâletnamesini sunması için davalı-davacı vekiline kesin süre verilmesi, kesin süreye ilişkin mahkemece yapılacak bildirimde bu yetkiyi taşıyan vekâletname sunulmaz veya asıl yapılan işlemi kabul ettiğini aynı süre içinde kimlik tespiti yapılmış dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerçekleştirilen işlemin yapılmamış sayılacağının ihtar edilmesi talep edilmiştir.
Usulüne uygun olarak kimlik tespiti yapılan davalı-davacı erkek 05.06.2024 tarihli dilekçesinde avukatının temyizden feragatinden bilgisi olduğunu ve feragate onay verdiğini bildirmiştir.
Bu durumda, davalı-davacı erkek vekilinin temyiz başvurusunun feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/530, K. 2024/4412, 10 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama