KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/5312 E., 2025/2621 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2025
- Mahkemesi
- Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1184 E., 2024/712 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma - Velâyet
- İlk derece mahkemesi
- Ceylanpınar Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/98 E., 2023/20 K.
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından gerekçe ile hüküm arasında çelişki olması, kusur belirlemesi, velâyet, tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve kadın yararına boşanmanın fer'îlerine hükmedilmiş, erkeğin boşanma davası reddedilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatlar ile yoksulluk nafakası miktarlarının az olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir. Karar davalı-davacı erkek vekili tarafından yukarıda gösterilen sebeplerle temyiz edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince hükmün gerekçe kısmında kadının maddî ve manevî tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası talebinin kısmen kabulü ile kadın yararına 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.250,00 TL yoksulluk nafakası ödenmesine karar vermek gerektiği belirtilmesine karşın, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.500,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesi suretiyle gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/5312, K. 2025/2621, 11 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama