KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/5357 E., 2025/1716 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2025
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/904 E., 2023/1903 K.
- Dava türü
- Anlaşmalı boşanma protokolüne aykırılık nedeniyle açılan tazminat davası
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul Anadolu 6. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/248 E., 2023/212 K.
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından davanın kabulü ve yargılama giderleri ile vekâlet ücreti yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davacı kadın tarafından açılan boşanma protokolünden kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince davanın kabulüne karar verilerek, davacı lehine nispi harç ve vekâlet ücretine hükmedilmiştir. Boşanma protokolünden kaynaklanan davalar maktu harca tabidir. Davalı tarafından davanın tamamı ile reddedilmesi gerektiğinden bahisle yapılan temyiz başvurusu, davanın kabulü halinde davacı lehine verilecek olan ve davada haklılık durumuna göre belirlenen yargılama gideri ve vekâlet ücretini de kapsar. O halde bölge adliye mahkemesince yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/5357, K. 2025/1716, 19 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama