Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/5570 K.2025/1794

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası miktarı yönünden; davacı- davalı erkek vekili tarafından ise kadının davasının reddi ve asıl davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hakim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı- davacı kadın, erkeğin açtığı davada kendisi için nafaka talep ettiğini beyan etmiş, daha sonra boşanma ve fer'îlerine ilişkin dava açmış ve her iki davanın birleştirilerek görülen yargılaması sonunda 01.03.2023 tarihli karar ile,

her iki davanın reddine karar verilmiştir, her iki tarafın reddedilen davaları yönünden istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 02.04.2024 tarihli kararı ile her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin reddine, erkeğin emekli olduğu ve pazarcılık yaptığı kadının ise çalışmadığı ve gelirinin bulunmadığı dikkate alındığında kadın lehine 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesi şartlarının oluştuğu,

tarafların evlilik süresi ve somut olayın özellikleri gerekçesi ile kadın lehine 2.000,00 TL'den 2 yıl için toplam 48.000,00 TL yoksulluk nafakasının bir defaya mahsus olmak üzere toptan ödeme şeklinde ödenmesine karar verildiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince kadın lehine 48.000,00 TL bir defaya mahsus toptan yoksulluk nafakasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın ilgili bent yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.