KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/6137 E., 2025/2798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Mart 2025
- Mahkemesi
- Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/799 E., 2024/859 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Kayseri 9. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/503 E., 2024/190 K.
Karar Metni
398 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından asıl davanın reddi, birleşen davanın kabulü ve fer'îleri ile kusur belirlemesi yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat, hükmedilen tedbir ve iştirak nafakaları ile maddî tazminatın miktarı, tazminatlara faiz işletilmemesi, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile kişisel ilişki süreleri yönünden temyiz edilmekle;
kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davalı-davacı kadın tarafından dilekçeler aşamasında tazminatlara faiz yürütülmesi isteminde bulunulmuş olup İlk Derece Mahkemesince kadın yararına hükmedilen tazminatlara faiz yürütülmeden hüküm kurulmuştur. Kadın vekili tarafından bu husus istinaf konusu yapılmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kısmen yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, kadının tazminatlara faiz yürütülmemesi hakkındaki istinaf talebi yönünden esastan ret kararı verilmiştir. Kadının usulüne uygun şekilde tazminatlara faiz talebi olduğu halde faize hükmedilmemiş olması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun`un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının kaldırılması, İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/6137, K. 2025/2798, 18 Mart 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama