Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6228 K.2024/5621

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.04.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü ve 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 382 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi ve 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin, çekişmesiz yargı işlerine ilişkin kararları,6100 sayılı Kanun’un 382 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin (13) üncü alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 17.04.2024 tarihli Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.