Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6246 K.2025/415

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Asıl dava yönünden temyiz itirazlarının incelmesinde; somut olayda, İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2017 tarihli ilk kararının Dairemizin 10.05.2022 tarihli ilamiyle sadece birleşen dava yönünden kararın bozulmasına karar verildiği, bozma kapsamı dışındaki temyize konu bölümler yönünde ise hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. O halde, İlk Derece Mahkemesince, asıl dava yönünden karar onanarak kesinleştiğinden kesinleşen asıl dava yönünden yeniden karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

3. Birleşen dava yönünden temyiz itirazlarının incelemesinde. İlk Derece Mahkemesince, davacı kadınının birleşen davada tasfiye konusu 1422 ada 1 parsel 6 nolu bağımsız bölüme % 40, 13 ada 93 parsel 72 nolu bağımız bölüme % 50 oranında katkısı olduğu kabul edilerek katkı payı alacağının tahsiline karar verilmiş ise de, karar hatalı olmuştur.

Şöyle ki, davacı kadının evlenme tarihinden (15.02.1991) tarafların ortak çocuğunun doğum tarihine kadar (19.11.1992) kısa süreli çalışma kaydının olduğu, kadının sigortasına esas çalışma yerlerinin ise davalı erkeğin ortağı olduğu şirketler olduğu anlaşılmakla,

davacı kadının çalışma süresi ve geliri ile davalı erkeğin çalışma süresi ve geliri gözetildiğinde 10.05.2022 tarihli bozma ilamında da belirtildiği şekilde davacı kadının taşınmazların edinilmesine katkı oranı mevcut delil itibariyle belirlenmesi mümkün olmadığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 4 üncü ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci maddeleri uyarınca az da olsa çalışarak taşınmazların edinilmesine katkısının olduğu kabul edilmesi gerekirken, dosya kapsamı itibariyle örtüşmeyecek şekilde katkı payı oranları fazla belirlenmiştir.

O halde, İlk Derece Mahkemesince davacı kadının tasfiye konusu taşınmazlara 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6098 sayılı Kanun'un 50 nci maddeleri uyarınca hukuk ve hakkaniyete uygun daha az miktarda katkı oranı takdir edilerek katkı payı alacağının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.