KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/6302 E., 2025/4214 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/677 E., 2024/995 K.
- Dava türü
- Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak
- İlk derece mahkemesi
- Kocaeli 2. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/213 E., 2023/819 K.
Karar Metni
342 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraf davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı kadın vekilinin vekâlet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 13/2. maddesinde, aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek avukatlık ücretinin kabul veya reddedilen miktarı geçemeyeceği düzenlenmiştir.
Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince, karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 13/2. maddesi göz ardı edilerek reddedilen (1.000,00 TL) miktarı geçecek şekilde 17.900,00 TL vekâlet ücretinin belirlenmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğidir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/6302, K. 2025/4214, 22 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama