Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6308 K.2025/2465

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen maddî ve manevî tazminat talepleri ve asıl davada kadın lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca takdir edilen tedbir nafakası miktarı yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.Davacı- davalı kadının, asıl davada lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca takdir edilen tedbir nafakası miktarına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı-davalı kadın vekilinin temyizine konu asıl davada reddedilen tedbir nafakasının reddedilen kısmının toplam yıllık miktarının, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-davalı kadının lehine 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 197 nci maddesi uyarınca asıl davada takdir edilen tedbir nafakasının reddedilen kısmına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekilinin diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.