Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/636 K.2024/8053

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve mal rejimi tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliği süresince kadının başına buyruk hareket ettiğini, erkeğin sözlerini ve isteklerini görmezden geldiğini, sık sık ve uzun süre erkeği evde yalnız bırakıp ilk evliliğinden olan çocuklarının yanına gittiğini, erkeğin ilk evliliğinden olan çocukları ile görüştüğünde ise tepki gösterdiğini iddia ederek davanın kabulüne evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, mal rejimi tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin rızası dahilinde çocuklarına gittiğini, erkeğin ilk evliliğinden olan kızlarının kadına kötü davrandığını, erkeğin kadının yanında sürekli ilk eşinden bahsederek onun gururunu kırdığını, aralarında yaşananları 3. kişilere anlattığını, kadının sağlık sorunlarında yanında olmadığını, kadınla ilgilenmediğini iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, mal rejimi tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının üzerine atılı kusurların ispatlanamadığını, erkeğin, kadına "sen iyi bir eş olsan, seni önceki eşin boşamazdı" şeklinde sözler söylemek suretiyle hakaret ettiği, tarafların 2 yıl süre ile Mesudiye'de yaşayacağı konusunda anlaşmış olmalarına rağmen, davacı-karşı davalının 2 yıllık süre dolmasına rağmen Ordu'ya taşınmak istemediği ve verdiği sözü yerine getirmediği, davacı-karşı davalının kızlarının davalı-karşı davacıyı benimsemediği,

bu konuda davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacıya yeterli desteği göstermediği,, bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile karşı davanın kabulüne asıl davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın boşanmayla yoksulluğa düşmeyeceğinden yoksulluk nafakası talebinin reddine, erkeğin eşya alacağına ilişkin usulüne uygun açılmış bir davası olmadığından bu taleple ilgili karar verilmesine yer olmadığına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiğinden,

kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, mal rejimi tasfiyesi taleplerinin tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen tazminatların miktarları, nafaka taleplerinin reddi yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların ve karşı davanın kabulü asıl davanın reddinin doğru olduğu ancak hükmedilen maddî ve manevî tazminat az olduğu, tedbir nafakasına hükmedilmemesinin doğru olmadığı, gerekçesi ile erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına, kadın yararına aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur değerlendirmesi, asıl davanın reddi, hükmedilen tazminat ve nafakalar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; geçimsizlikte kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının reddinin yerinde olup olmadığı, maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,