Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/642 K.2024/8045

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, asıl davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin emekli olduktan sonra maddi sıkıntı yaşamamak ve daha sağlıklı bir yaşam için 2003 yılında Ceyhan ilçesinde köyüne döndüğünü ve tarafların burada yaşamaya başladıklarını, davalı eşin sürekli köyde yaşamak istemediğini, erkeğin annesine bakmak istemediğini söyleyerek huzursuzluk çıkardığını, erkek 2011 yılında bir sabah tarlaya çalışmaya gittiğini, akşam eve geldiğinde kadının eşyalarını toplayıp evi terk ettiğini gördüğünü, kadının erkeğe haber vermeksizin Antalya'daki kızının yanına yerleştiğini ve bir daha dönmediğini,

davalıya geri dönmesi için çağırmasına ve beklemesine rağmen kadının eve dönmediğini, tarafların 2011 yılından beri ayrı yaşadıklarını, davalı kadının Finike Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/360 esas, 2017/156 karar sayılı dosya ile nafaka istemi ile dava açtığını, davacının 2017 yılında iki dizinden ameliyat olduğunu zor günler geçirdiğini, kadının erkeği ziyaret dahi etmediğini iddia ederek asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde özetle; kadının erkeğin fiziksel şiddetine maruz kaldığını, erkeğin kadına sürekli "başka bir kadını sevdiğini annesi tarafından zorla müvekkil ile evlendirildiğini ve kendisini sevmediğini" söylediğini,kadını aşağıladığını, küçük gördüğünü, hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, erkeğin alkol alışkanlığı olduğunu, çocuklara da fiziksel şiddet uyguladığını, çocuklarından Temur'un düğününe dahi gitmediğini ve kadının gitmesini de istemediğini, kadını annesinin ve babasının cenazesine dahi göndermediğini, "gidersen bir daha gelme öldürürüm seni" dediğini,

erkek izin vermediği için kadının hiç bir kardeşinin düğününe katılamadığını, erkeğin ekonomik durumu iyi olmasına rağmen kadını köyde suyu ve tuvaleti olmayan iki odalı toprak evde annesiyle yaşamaya zorladığını, erkeğin eve tüp bile almadığını, kadının tüm yemekleri toprak ocakta yaptığını, kadına harçlık dahi vermediğini, kadına hakaret ve tehdit ederek evden kovduğunu, müvekkilinin kızını görmek için Finike'ye geldiğinde kadına "gelirsen öldürürüm" dediğini kadının da korktuğu için geri dönmediğini, erkeğin evlenmek için başka kadınlarla görüştüğünü ancak resmi evli olduğu için nikah kıyamadığını,

Finike Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/360 esas, 2017/156 karar sayılı ilamı ile kadın lehine tedbir nafakasına hükmedildiğini iddia ederek asıl davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 2.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin eşine şiddet uyguladığı, ortak çocuklarının düğününe gittikten sonra kadını istemeyerek evden terke zorladığı, küfür, hakaret ve tehditler ettiği, ekonomik şiddet uyguladığı ve evden kovduğu, emekli olduktan sonra bağımsız konut temin etmediği, Finike Asliye Hukuk mahkemesinin (Aile Mahkemesi Sıfatı ile) 14.06.2017 tarih ve 2016/360 esas, 2017/156 karar sayılı ilamı ile kadının ayrı yaşamakta haklı olduğundan tedbir nafakasına hükmedildiği, kadının kusurunun ispatlanamadığı,

bu haliyle erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile karşı davanın kabulüne asıl davanın reddine, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.250,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; tazminat ve nafaka miktarlarının az olduğu yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin kabul ettiği kusurların ve karşı davanın kabulü asıl davanın reddinin doğru olduğu ancak hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasının az olduğu gerekçesi ile erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar dışındaki istinaf başvurusunun esastan reddine, kadının yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminatlar yönünden istinaf talebinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına, kadın yararına aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle;kusur değerlendirmesi, asıl davanın reddi, karşı davanın ve kadının fer'î taleplerinin kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; tarafların açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü ile erkeğin davasının reddinin yerinde olup olmadığı, maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci, 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,