Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6472 K.2025/2709

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı boşanma davasının kabulü, ortak çocuk Turhan için nafakaya hükmedilmemesi, reddedilen tazminatlar, reddedilen tedbir ve yoksulluk nafakası ile erkek lehine kabul edilen tazminatlar yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince eşine hakaret ve küfür eden, eşinin işi gereği evde olmadığı zamanlarda eve geç saatlerde gelen, eşine karşı ... sarsıcı tarzda davranışta bulunan, son zamanlarda eviyle yeterince ilgilenmeyen, birlik yükümlülüklerini yerine getirmekten kaçınan, GSM görüşme kayıtlarının süresi, sayısı ve zamanı dikkate alındığında sadakatsiz davranan en azından ... sarsıcı davranışta bulunan kadının ağır kusurlu, eşine fiziksel şiddet uygulayan, birlik yükümlülüklerini yerine getirmekten kaçınan, eve yeterince bakmayan, alkol kullanma alışkanlığı bulunan ve ilgisiz olan erkeğin az kusurlu olduğuna hükmedilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince tarafların tespit edilen kusurlarının yerinde olduğu kabul edilerek, erkeğin ve kadının istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı kadın vekilince temyiz talebinde bulunulmuştur. İlk Derece Mahkemesince erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar erkek tarafından temyize başvurulmamak suretiyle kesinleşmiştir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğundan bahisle karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan deliller ve özellikle kadın tanığı B.Ş.'in beyanlarına göre, erkeğin kabul edilen kusurlu davranışlarının yanında, erkeğin kadına sinkaflı küfürler ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken Mahkemece tarafların kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurları da hep birlikte değerlendirildiğinde taraflar eşit kusurludur. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı kadının ağır, davalı- karşı davacı erkeğin az kusurulu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3.Yukarıda ikinci paragrafta açıklandığı üzere, tarafların boşanmaya sebebiyet veren olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu maddî ve manevî tazminata hükmedilebilmesi için tazminat yükümlüsünün kusurlu, tazminat talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemez. Hal böyle iken Bölge Adliye Mahkemesince kadının erkeğe nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre erkek yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.