Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/649 K.2024/8476

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı erkek vekili dava ve karşı davaya cevap dilekçesinde özetle; taraflar arasında Sarıkaya Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1997/76 E. 1999/86 E. sayılı dosyasına kayden yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verildiğini, o tarihten itibaren de fiilen bir araya gelmediklerini iddia ederek davanın kabulüne fiili ayrılık nedeniyle tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında görülen boşanma davasının erkeğin tam kusurlu olması sebebiyle reddolduğunu, erkeğin reddolan boşanma davasının kesinleştiğinden haberdar olmadığını, reddolan boşanma davasında tebliğ almadığını, aradan geçen zamanda erkeğin bir araya gelmek için çaba göstermediğini, erkeğin yurtdışında yaşadığını ve ortak hane ile çocuğa hiçbir maddi desteğinin olmadığını, erkeğin yurt dışında başka bir kadınla nikahsız yaşayarak ondan çocuk sahibi olduğunu iddia ederek asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne,

tarafların fiili ayrılık nedeniyle aksi takdirde evlilik birliğinini temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 600.000,00 TL maddî ve 900.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile.

İlk Derece Mahkemesi'nin 1997/76 Esas 1999/86 K. sayılı dosyası ile boşanma davası açıldığı, davanın reddedildiği ve kararın 20.03.2012 tarihinde kesinleştiği, tarafların bu boşanma davasından sonra bir araya gelmedikleri, evlilik birliği devam ettirme iradesi göstermedikleri, asıl davacının kendisine ayrı bir hayat kurduğu, evliyken başka bir kadınla gayriresmi ilişki içerisinde olduğu ve bu birliktelikten çocuklarının dünyaya geldiği, ayrıca davacı karşı davalı, eş ve baba olarak üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmediği davalı ve çocuklara yardımda bulunmadığı,

davalı- karşı davacıyı Türkiye' ye izin yapması adı altında gönderdiği ve tekrar geri dönmesi noktasında girişiminin bulunmadığı, tarafların fiili olarak ayrı yaşamalarına sebep olan durumun davacının ayrı yaşama iradesi ve yargıtay içtihatları da dikkate alındığında her ne kadar reddedilse de açtığı boşanma olup, bu hususların davacı- karşı davalıyı tam kusurlu davalı- karşı davacıyı ise kusursuz kıldığı gerekçesi ile asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne tarafların fiili ayrılık nedeniyle boşanmalarına,

mevcut ve beklenen menfaatleri zedelendiği ve kişilik hakları ihlal edildiğinden kadın yararına yasal faizi ile birlikte 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve asıl davanın reddi ile kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Davalı-davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; dayanak boşanma dosyasında gerekçeli kararın kadına tebliğ edilmediği bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmaya karar verilmesi gerektiği, kusur değerlendirmesi ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile. Sarıkaya Asliye Hukuk Mahkemesi 1997/76 Esas 1999/86 Karar sayılı dosyanın incelenmesi neticesinde gerekçeli kararın 27.05.1999 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra tarafların bir araya gelmediği, erkek tarafından fiili ayrılık nedeniyle açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu,

ancak erkeğin, kadının açmış olduğu karşılık boşanma davası yönünden istinaf talebi bulunmadığından boşanma kararı kesinleşmiş olduğu gerekçesi ile erkeğin boşanma davasının konusuz kalması sebebiyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına ve erkek dava açmakta haklı bulunması sebebiyle lehine vekâlet ücreti ve yargılama gideri hükmedilmesine karar verilmesi gerektiği, kadın terditli olarak dava açtığından ve fiili ayrılık nedeniyle boşanma davasının şartları gerçekleştiğinden evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davası hakkında hüküm kurulmamasında isabetsizlik bulunmadığı,

kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesi ile erkeğin reddedilen boşanma davası ile kadının maddî ve manevî tazminat miktarları dışındaki istinaf taleplerinin esastan reddine, erkeğin reddedilen boşanma davası ile kadının maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden istinaf taleplerinin kabulü ile hükmün bu yönlerden kaldırılmasına,

erkeğin fiili ayrılık nedeniyle açtığı boşanma davasının konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, erkek lehine yargılama gideri ve vekâlet ücretine, kadın yararına yasal faizi ile birlikte 250.000,00 TL maddî ve 250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi ve miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı-davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kusur belirlemesi, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının mevcut olup olmadığı; mevcutsa miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin dördüncü fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 inci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,