Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6580 K.2025/3824

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, usul hükümlerinin hatalı uygulanması, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir

2.Davacı kadın tarafından evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde davalı erkeğin, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince erkeğe yüklenilen kusurlardan sadece birlik yükümlülüğünün ihlali ve psikolojik şiddetin varlığının ispatlandığı, diğer kusurların gerçekleşmediği, yine de evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, kadın yararına toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak kusur gerekçesinin düzeltilmesine, kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere 50.000,00 TL toptan yoksulluk nafakası ödenmesine karar verilmiştir.

Karar davalı erkek vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olması yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte olması gerekir (TMK md. 174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmedilemez.

Her ne kadar davalı erkeğe psikolojik şiddet uygulamak kusuru yüklenmiş ise de dosyanın yapılan incelemesinden bu kusura ilişkin bir kısım tanık beyanlarının yer ve zaman içermeyen soyut beyanlardan ibaret olduğu, bir kısım tanık beyanlarından ise evlilik birliğinin devamının sağlanması suretiyle kusurun affedildiği anlaşılmaktadır. O halde davalı erkeğin birlik yükümlülüğünün ihlali dışında bir kusurunun varlığı ispat edilememiştir.

Davalı erkeğin boşanmaya neden olan bu kusurlu davranışı ise kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Öyleyse, davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ve kusur tespiti ile kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.