Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/6746 K.2024/7173

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen esastan reddi ve kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerinin kaldırılarak kaldırılan yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı-karşı davacı erkeğin başka bir kadınla düzenli ve sürekli bir ilişkisi olduğunu, eve geç geldiğini, bazen hiç gelmediğini, birlik giderlerine katılmadığını, kadını aşağıladığını, hakaret ve tehdit ettiğini belirterek zina ve evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile tarafların boşanmalarına aylık 5.000,00 TL tedbir-yoksulluk nafakasının, 200.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı karşı davalı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle, davacı-karşı davalı kadının iddialarının doğru olmadığını, davacı-karşı davalı kadının erkeğin ailesi ile görüşmediğini, hakaret ettiğini, aşırı kıskanç olduğunu, evde misafir ağırlayamadıklarını, erkeğe aldattığı yönünde iftira attığını, akrabalara anlattığını, hakaret ettiğini, 2010 yılından beri cinsel şiddet uyguladığını belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin babaya verilmesine, 200.000,00 TL maddî, 300.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı-karşı davacının sadakat yükümlülüklerini ihlal ettiği, sürekli olarak eve geç geldiği hatta bazı zamanlar hiç gelmediği, evin ve çocukların ihtiyaçları ile çok ilgilenmediği, hakaret ve küfür ettiği, davacı-karşı davalının, davalı-karşı davacının aile ile görüşmediği, özel günlerde ve bayramlarda ziyarete gitmediği, çocuklara sert davrandığı, yapılan kusur değerlendirmesinde davacı-karşı davalı kadının hafif kusurlu, davalı-karşı davacı erkeğin ise ağır kusurlu olduğu, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı,

bu nedenle eşleri evliliğe zorlamanın mümkün olmaması nedeniyle taraflarca açılan boşanma davalarının kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuk ...'nın yargılama sırasında reşit duruma gelmesi nedeniyle velâyeti hakkında karar verilmesine yer olmadığına, tahsilde tekerrüre neden olmayacak şekilde ortak çocuk ... için 19.06.2020 tarihinden itibaren reşit olduğu tarih 23.07.2021 tarihine kadar geçerli olmak üzere aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasının davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı-karşı davalıya ödenmesine,

kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşulları gerçekleştiği gerekçesi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacıdan tahsili ile davacı-karşı davalıya ödenmesine, kusur durumları dikkate alınarak davalı-karşı davacının tazminat taleplerinin reddine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak davacı karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yolu ile; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı-karşı davalı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının az olduğu gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadının maddî ve manevî tazminat miktarına yönelen istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm kısmının 4 ve 5 nolu bentlerinin kaldırılmasına, 150.000,00 TL maddî, 150.000,00 TL manevî tazminatın davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine, davacı-karşı davalı kadının diğer, davalı-karşı davacı erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde her iki taraf vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı kadın vekili; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat miktarları ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davalarının kabulünün doğru olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının uygun olup olmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddi kararının doğru olup olmadığı, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesi, 175 inci maddesi, 6098 sayılı Kanun`un 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,