Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7248 K.2024/7535

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda,Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi kararının kadın lehine hükmedilen manevî tazminat miktarı yönünden esastan ret kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının manevî tazminat miktarı yönünden bozulmasına, temyize konu sair yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı- karşı davacı kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- karşı davalı vekili dava dilekçesinde özetle; 08.12.2011 tarihinde boşanma davası açtığını, Antalya 6. Aile Mahkemesinin 10.05.2013 tarih 2011/970 Esas ve 2013/404 Karar sayılı ilamı ile boşanma davasının reddedildiğini, 30.01.2014 tarihinde kararın kesinleştiğini, davanın açıldığı tarihten bu ana kadar tarafların bir araya gelmediklerini ve ortak hayatın kurulmadığını belirterek fiili ayrılık nedeni ile tarafların boşanmalarına ve şimdilik 1.000,00 TL katkı payı ve değer artış payının tasfiyenin sona ermesinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle birlikte davalı- karşı davacıdan alınarak davacı- karşı davalıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı- karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında daha önce görülen boşanma davasında davacı karşı davalı erkeğin tam kusurlu olması nedeni ile davanın reddine karar verildiğini, davacı karşı davalının çalışmadığını, sorumluluklarını ihmal ettiğini, şiddet uyguladığını ve başka kadınlarla ilişkisinin olduğunu, hatta birlikte olduğu kadını eve getirdiğini ve çocuklara cici anneniz diye tanıştırdığını, kavga ederek evi terk ettiğini, başka ev kiralayıp uzun süre orada kaldığını, kavga ettiğinde evdeki eşyalara zarar verdiğini belirterek;

tarafların fiili ayrılık nedeniyle boşanmalarına karar verilmesini, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini ve dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 21.11.2019 tarih, 2017/264 Esas, 2019/810 Karar sayılı kararıyla; davacının başka kadınlarla normal arkadaşlığın dışında ilişki kurarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu kadınları eve getirerek davalıyı rencide ettiği, onu sürekli döverek fiziksel şiddet uyguladığı, ona hakaret etmek ve aşağılamak suretiyle psikolojik şiddet uyguladığı, dolayısıyla tarafların bir araya gelmemesinde davacının tam kusurlu olduğu,

davalıya atfedilecek kusurun bulunamadığı gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca fiili ayrılık nedeni ile boşanmalarına, kadın yararına 15.000,00 TL manevî tazminat ve aylık 300,00 TL yoksulluk nafakasına, mal rejiminin tasfiyesine yönelik talebin tefrikine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, erkeğin emekli aylığı dışında ayrıca çalışmasının olduğu ve kadına göre gelirinin daha fazla olduğu anlaşılmakla inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından tarafların tüm istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası ve manevî tazminat yönlerinden, davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, yararına hükmolunan yoksulluk nafakası ve manevî tazminat miktarları yönlerinden temyiz isteminde bulunulmuştur.

2. Dairemiz 25.05.2023 tarihli ve 2022/11096 Esas, 2023/2687 Karar sayılı kararı ile; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevî tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan manevî tazminatın az olduğu gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının manevî tazminat yönünden kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının kadın yararına kabul edilen manevî tazminat miktarı yönünden bozulmasına, davacı- karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile hükmün diğer yönlerden onanmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; bozma ilamına uyulmakla, davalı- karşı davacı kadının manevî tazminat talebinin kısmen kabulü ile kadın yararına 40.000,00 TL manevî tazminata, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kusur belirlemesi, kabul edilen manevî tazminat yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın yararına hükmedilen manevî tazminat miktarının dosya kapsamına, hakkaniyete ve bozmanın amacına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple; Davacı- davalı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,