Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7463 K.2024/7551

Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen ziynet alacağı davasında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili 16.09.2015 tarihli dava dilekçesinde özetle; evlenirken kadına takılan ve bozdurularak araba alımında kullanılan 270 gram 16 bilezik, 1 adet 14 ayar bilezik, 1 adet 7 cüceli kolye ve 14 ayar üçlü setin davalı erkekten, müvekkilinin çalışırken biriktirdiği 9 gremse altının ise kayınpederine verildiğini ileri sürerek davalı erkeğin babası olan davalı ...'dan aynen iadesine, mümkün değilse bedelinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... hakkında verilen karara yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 28.12.2018 tarihli, 2018/141 E., 2018/1811 K. sayılı kararı ile esastan reddedildiği ve kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle yeniden karar verilmesine yer olmadığına kesin olarak karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığı kanun yararına temyiz dilekçesinde özetle. Konya 3. Aile Mahkemesinin 12.10.2017 tarih ve Esas: 2015/1070, Karar: 2017/1484 sayılı kararı ile davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile ayrıntıları kararda belirtilen ziynet eşyasının aynen veya mümkün olmadığı takdirde bedelinin faizi ile tahsiline; davalı ... yönünden ayrıntıları kararda belirtilen ziynet eşyasının aynen veya bedelinin faizi ile tahsiline karar verildiği;

kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 28.12.2018 tarihli kararı ile davalı ... yönünden verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek taraf vekillerinin bu yöne ilişkin istinaf taleplerinin esastan reddine, davalı ... yönünden genel görevli mahkemenin görevli olduğu dikkate alınmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle kararının tamamının kaldırılmasına karar verildiği ve kaldırma kararı ile taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu dikkate alınarak yeniden esas hakkında hüküm kurulması gerektiği;

çeşitli yargısal aşamalardan geçen dosyada son olarak davalı ... yönünden Konya 3. Aile Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararı ile "Mahkememizin 2015/1070 Esas 2017/1484 Karar nolu ilamı ile davalı ...

Pınar hakkında verilen kararın Ankara Bam 1. Hukuk Dairesinin 2018/141-1811 Esas-Karar nolu ilamı ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmek suretiyle 28/12/2018 tarihinde kesinleşmiş olduğundan mahkememizce yeniden karar verilmesine yer olmadığına," şeklinde karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle kararın kanun yararına temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kanun yararına bozma koşulları oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri, 6100 sayılı 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Davacı kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında Konya 3. Aile Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli kararı ile; her iki davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2018 tarihli kararı ile, davalı ... yönünden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine, kesin olmak üzere, karar verilmiş, davalı ... yönünden ise, genel görevli Mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının a bendinin (6) ncı fıkrası uyarınca kaldırılmasına,

dosyanın tefrik kararı verilip sonucu uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince de kaldırma kararına uygun olarak davalı ... yönünden görevsizlik kararı verildiği ve ... yönünden ise yeniden bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

2. Dosyanın görevsizlik kararı üzerine gönderildiği Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesince; sadece davalı ... yönünden yargılama yaparak hüküm kurulması gerektiği halde, davalı ... yönünden de karar verildiği, bu kararın istinafı üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 02.02.2023 tarihli kararı ile; bu hususlara değinerek kararın kaldırılmasına karar verildiği, kaldırma kararı üzerine Asliye Hukuk Mahkemesince davalılardan ... yönünden dosyanın tefrik edilerek yeniden Aile Mahkemesine gönderildiği anlaşılmıştır.

3. Konya 3. Aile Mahkemesinin 22.02.2024 tarihli kararında da belirtildiği üzere davalı ... yönünden verilen kısmen kabul kararına yönelik istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi'nin 28.12.2018 tarihli, 2018/141 E., 2018/1811 K. sayılı kararı ile esastan reddedildiği, bu kararın kesin olarak verildiği tereddütsüz ve açıktır.

Diğer yandan aynı Bölge Adliye Mahkemesince, sadece davalı ... yönünden verilen kabul kararının bütünüyle kaldırıldığı ve bu davalı yönünden görevsizlik kararı verilerek dosyanın Asliye Hukuk Mahkemesine gönderildiği, dolayısıyla eldeki dava dosyasında davalı ... yönünden verilen karar kesinleştiğinden yeniden hüküm kurulmasına gerek bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğünün kanun yararına temyiz isteği yerinde görülmeyip talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Adalet Bakanlığının hükmün kanun yararına bozulması talebinin REDDİNE,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına gönderilmesine,