Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/7515 K.2025/4662

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı erkek vekili tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri nedeniyle vekâlet ücretine hükmedilmemesi ile kadın yararına hükmedilen nafaka yönünden; davalı- davacı kadın vekili tarafından ise, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri, nafaka miktarı ile artış oranına karar verilmemesi yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanma yönünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşulu ile geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. Yoksulluk nafakasının toptan yada irat biçiminde ödenebilmesine karar verilebilmesi için, tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile ödeme gücü ve isteklerinin göz önünde bulundurulması gerektiği açıktır.

TMK'nın 176/1. maddesi uyarınca yasal olarak yoksulluk nafakasının, toptan veya durumun gereklerine göre aylık irat biçiminde ödenmesine karar verilebilir.

Toplanan delillerden davalı- davacı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olmadığı ve yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiş ise de; tarafların evlilik süresi, kadının yaşı, çalışmaya engel halinin olmaması, yeniden evlenebilme şansı ile hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası az olduğu gibi kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere "toptan ödeme" şeklinde yoksulluk nafakasına hükmedilmemiş olması da doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.