Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/824 K.2024/8566

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı kocanın müşterek hane ile ilgisiz, alkol ve uyuşturucu madde bağımlılığı olan birisi olduğunu, kamyon ve ağır vasıta şoförü olmasına rağmen bu kötü alışkanlıkları nedeniyle düzenli çalışmadığını, girdiği işlerde bu nedenlerden ötürü işten çıkarıldığını, günlerce kullanmış olduğu uyuşturucu maddelerin etkisi altında kalarak sızıp kaldığını, evden çıkamadığını, davacının müşterek konutta davalının uyuşturucu kullandığı ... isimli bir aygıtı bulunca davalının müşterek konutta dahi uyuşturucu kullanığını öğrendiğini, kırk gün kadar önce davalının müşterek haneyi terk ettiğini,

davacının parasız oluşu, evde yiyecek hiçbir şey olmaması nedeniyle Kasım ayının ilk haftası üç çocuğuyla baba evine döndüğünü, davalının davacıya hiç para vermediğini, çocukların eğitim, kılık kıyafet masraflarını davacının karşıladığını, davacının sosyal yardımlaşma vakfı ve yakınlarının yardımıyla ayakta durduğunu, müşterek hanede televizyon dahi olmadığını, buna karşın davalının akıllı telefon kullandığını, sosyal medya hesaplarında olduğundan farklı bir imaj çizen paylaşımlar yaptığını, davacıya ve ortak çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını, küfürler edip aşağıladığını, evin kiralarını ödemediğini, canı sıkılınca evi terk ettiğini,

evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı anneye verilerek çocukların her biri için aylık 350,00'şer TL'den toplam 1.050,00 TL tedbir nafakası ile nihai karardan sonra iştirak nafakası olarak devamına, müvekkili lehine de dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir ile nihai karardan sonra yoksulluk nafakası olarak devamına, müvekkili lehine 20.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek usulüme uygun olarak yapılan tebligata rağmen cevap dilekçesi vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin kamyon şoförü olarak çalıştığı halde evine bakmadığı, eşiyle ve çocuklarıyla ilgilenmediği, sorumsuz olduğu, doğru dürüst çalışmadığı, eşi ve çocuklarıyla konuşmayarak psikolojik şiddet uyguladığı, hatta en küçük çocuğuna geçen sene fiziksel şiddet uyguladığı, uyuşturu madde kullandığı, uyuşturucu kullandığı için günlerce uyuduğu, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek derecede bir geçimsizlik sabit ve mevcut olduğu olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklı olduğu,

geçimsizliğe neden olan olaylarda birlik görevini yerine getirmeyen, davacı eşine ve çocuklarına psikolojik ve fiziksel şiddet uygulayan, uyuşturucu bağımlısı olan davalı erkek kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, davacı kadın lehine 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminata, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilerek babayla kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar yararına aylık 250,00'şer TL tedbir/iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 250,00 TL tedbir/yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı erkek vekili; kusur belirlemesi, velâyet, kadın lehine hükmolunan nafaka ve tazminatlar yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davacı kadın vekili katılma yolu ile; manevî tazminatın miktarı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu gözetildiğinde, kadın yararına takdir edilen manevî tazminat miktarı, ölçülülük ve hakkaniyet ilkesine göre az bulunmuş vemanevî tazminatın miktarına ilişkin kadının istinaf başvurusunun kabulüne, kadın lehine 40.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesine, erkeğin istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; velâyet, nafakalar, maddî ve manevî tazminat ile kusur tespiti yönlerinden temyiz talebinde bulunulmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık kusur tespiti, tazminat ve nafakalar ve velâyet düzenlemesi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ve 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’nun 6 ıncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü, 75 inci, 176 ncı, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,