Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8310 K.2025/10498

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava; katılma alacağı istemine ilişkin olup İlk Derece Mahkemesince bozma ilamı gereği tarafların iddia ve savunmaları kapsamında delillerin toplandığı, 13.10.2023 tarihinde keşif icra edildiği, bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacı vekili tarafından sunulan 24.01.2024 tarihli ıslah dilekçesinde davanın araç yönünden 52.500,00 TL, taşınmaz yönünden ise 705.000,00 TL üzerinden kabulüne karar verilmesinin talep edildiği,

tasfiye konusu malların evlilik birliği içerisinde edinildiği ve edinilmiş mal oldukları, davacı kadın yararına malların güncel değerinin 1/2 si üzerinden katılma alacağına hükmedilmesi isabetli ise de belirtildiği üzere dava konusu taşınmazın güncel değerinin 1/2 sinin 705.000,00 TL, dava konusu aracın ise güncel değerinin 1/2 sinin 52.500,00 olduğu, kadın yararına 757.500,00 TL katılma alacağına hükmedilmesi gerekirken 754.500,00 TL katılma alacağına hükmedilmesinin hatalı olduğu,

ne var ki yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden İlk derece Mahkemesi kararının gerekçesinin ve hükmünün değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin hükmü gereğidir.