Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8374 K.2025/5269

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, birleşen davanın kabulü yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, reddedilen tazminat talepleri, aleyhine iştirak nafakasına hükmedilmesi ve miktarları, kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi ve miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle, davacı-davalı kadın vekilinin,

talimat mahkemesi tarafından dinlenecek olan tanıklarının dinlenilmesinden 08.12.2022 tarihli duruşmada vazgeçtiği ve davalı-davacı erkek vekilinin buna muvafakat verdiği dikkate alındığında bu tanıkların beyanlarının hükme esas alınamayacağının erkeğe kusur olarak yüklenen kadına hakaret ettiği vakıasının bu yönde görgüye dayalı tanık beyanı bulunmaması nedeniyle ispatlanmış olduğunun kabul edilemeyeceğinin, ispatlanmayan iş bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenilmesinin mümkün olmadığının, yine de sabit görülen ve gerçekleşen

diğer kusurlu davranışları değerlendirildiğinde de boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin "ağır kusurlu" olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.