Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8427 K.2024/9029

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminata karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek tarafından tedbir ve yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminat yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı erkeğin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden kaldırılmasına, yeniden hüküm kurularak kadının yoksulluk nafaka talebinin reddine, davalı erkeğin sair istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/05/2024 tarih ve 2023/4785 Esas-2024/3683 Karar sayılı kararı ile; ilk derece mahkemesine verilen boşanma hükmü ile kusur incelemesine ilişkin kararın davalı erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleştiği, bu nedenle davalı erkek vekilinin istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerektiği,

ilk derece mahkemesinin 04/07/2023 tarihli ek kararı yönünden ise ek kararla reddedilen erkeğin talebinin idari işlem niteliğindeki kesinleşmeye yönelik olduğu ve istinaf yolu açık olarak verildiği anlaşılmakla bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin de reddine karar verilmesi gerektiği, davacı kadın vekilinin 22/05/2023 tarihli dilekçesiyle tazminat ve nafaka taleplerinden vazgeçtiklerini bildirdiği gerekçesiyle davalı erkek vekilinin boşanma hükmü, kusur belirlemesi ve ilk derece mahkemesinin 04/07/2023 tarihli ek kararına yönelik temyiz dilekçesinin reddine,

davacı kadın vekilinin temyiz aşamasında dosyaya sunduğu 22/05/2023 tarihli dilekçe uyarınca ek karar verilmek üzere dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, gönderme sebebine göre erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ek kararı ile "...davacı kadın 22/05/2024 tarihli dilekçesiyle; ilk derece mahkemesince müvekkili lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile nafaka kararına yönelik taleplerinden vazgeçtiklerini belirtmiştir. İstinaf kanun yoluna başvurulmaması nedeniyle ilk derece mahkemesi kararı boşanma ve kusur tespiti yönünden kesinleşmiştir.

Yine davalı taraf kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakasına yönelik temyiz talebinde bulunmadığından karar nafaka yönünden de kesinleşmiştir.

Bu bakımdan davacının feragat beyanı doğrultusunda kesinleşen boşanma, kusur tespiti, tedbir ve yoksulluk nafakası dışındaki ilk derece mahkemesinin 05/12/2019 tarih ve 2018/162 Esas - 2019/1017 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 28/12/2022 tarih ve 2020/2045 Esas-2022/1950 Karar sayılı kararının maddi ve manevi tazminata ilişkin kısımlarının kaldırılmasına,

davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir..." gerekçesiyle davacının feragat beyanı doğrultusunda kesinleşen boşanma, kusur tespiti, tedbir ve yoksulluk nafakası dışındaki ilk derece mahkemesinin 05/12/2019 tarih ve 2018/162 Esas - 2019/1017 Karar sayılı kararı ile Dairemizin 28/12/2022 tarih ve 2020/2045 Esas-2022/1950 Karar sayılı kararının maddi ve manevi tazminata ilişkin kısımlarının kaldırılmasına, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.07.2024 tarihli ek karar sonrası dosya re'sen Dairemize gönderilmekle yapılan ön inceleme sonucunda; ek kararın temyiz yolu açık olarak verildiği, ne var ki taraflara tebliğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı, şu aşamada Dairemizce yapılacak bir işlem olmadığı anlaşılmakla dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.