Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8642 K.2025/4989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, maddi - manevi tazminat taleplerinin reddi, nafaka talebinin reddi , davalı-davacı erkek tarafından; kadının davasının ve ferilerinin kabulü, karşı dava yönünden TMK 162 nedeniyle boşanma talebinin reddi, kusur belirlemesi, erkeğin tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı-davalı kaldın tarafından TMK'nun 166/1. maddesinde yer alan "evlilik birliğinin temelinden sarsılması” sebebine, davalı-davacı erkek tarafından ise aynı Kanunun 162'nci maddesinde yer alan "pek kötü muamele” ve "onur kırıcı davranış" sebebine aksi halde Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesinde yer alan "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayalı olarak açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İlk Derece Mahkemesince kadının davasının TMK 166/1 uyarınca ve erkeğin davasının TMK 162 maddesi uyarınca kabulüne,

tarafların boşanmalarına ve boşanmaya sebep olan olaylarda kadının ağır kusurlu olduğundan bahisle boşanmanın ferilerine karar verilmiştir. Karar davacı-davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka taleplerinin reddi, erkek lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat, davalı-davacı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi,

maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde kadının eylemlerinin zulüm ve işkence boyutunda olmadığı ve ağır derecede onur kırıcı davranış olarak kabul edilemeyeceği gerekçesiyle erkeğin karşı davası yönünden TMK 162 uyarınca açılan davanın reddine, tarafların Türk Medine Kanunu'nun 166 /1 'e dayalı davalarının kabulüne, taraflara bir kısım kusurların daha yüklenmesi gerektiğine ve gerçekleşen kusur durumuna göre tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ile erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar yukarıda gösterildiği şekilde taraflarca temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-davalı kadının eşine yönelik birden çok sefer hakaret ve beddua içerikli söylemleri bulunduğu, duygusal ve psikolojik şiddet içeren ifadeler kullandığı anlaşılmaktadır. Esasen kadının bu eylemleri Mahkemece de sabit kabul edilmiş, ancak eylemlerin Türk Medeni Kanunu'nun 162. maddesinin aradığı yoğunlukta olmadığını, bu sebeple özel boşanma sebebinin oluşmadığını belirterek erkeğin Türk Medeni Kanunu'nun 162.

Maddesine dayalı davası reddedilmiştir. Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen davacı- davalı kadının eşine yönelik birden çok sefer ağır hakaret ve psikolojik şiddete ilişkin eylemleri onur kırıcı davranış oluşturur. Bu sebeple erkeğin davasında Türk Medeni Kanununun 162. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir.

O halde, Yasanın 162’nci maddesinde yer alan boşanma sebebinin oluştuğu dikkate alınarak erkeğin TMK m.162'ye dayalı karşı davasının kabulü gerekirken reddi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.