Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8876 K.2025/4865

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı kadın vekili tarafından lehine hükmedilen nafaka miktarı ile takdir edilen nafakaların her yıl yıllık enflasyon oranında artırılmaması, lehine hükmedilen tazminat miktarı yönünden; davalı- davacı erkek vekili tarafından ise kadının boşanma davasının kabulü, reddedilen kendi davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile velâyet, lehine tazminata hükmedilmemesi ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin tüm, davacı-davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde, yoksulluk nafakası ile ortak çocuklar için hüküm altına alınacak iştirak nafakalarının her yıl TÜİK'in belirlediği yıllık enflasyon oranında arttırılmasını talep etmiştir. Dairemizin kararlılık kazanan içtihatlarına göre talep halinde hüküm altına alınan yoksulluk nafakası ile iştirak nafakasının ÜFE oranları üzerinden yıllık artış oranı belirlenmesi gerekirken, bu hususta karar verilmemesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın ilgili bentler yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.