Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/8892 K.2025/5149

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı -karşı davalı kadın vekili tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, yargılama gideri ve vekâlet ücreti, tazminat miktarları, nafaka miktarları ve ziynet alacağı talebi hakkında verilen karar yönünden; davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından ise kadının TMK 162 ye dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ile tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Dosya içeriğine göre talep edilen ziynet alacağı miktarının, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı karşı davalı kadın vekilinin ziynet alacağı talebi hakkında verilen karar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı karşı davalı kadın vekilinin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup her iki taraf vekili tarafından temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.