Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9186 K.2025/10182

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasında verilen boşanma hükmü, kusur belirlemesi, tazminatların miktarları yönünden, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise duruşma istemli olarak erkeğin davasında verilen boşanma hükmü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.11.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... Aydın vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'nin mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı-karşı davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin ayrıca erkeğin "fiili ayrılık zamanında ortak çocukla ilgilenmediği" erkeğe bu eylemin de kusur olarak yüklenmesi gerektiği, Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışları ile bir bütün olarak değerlendirildiğinde boşanmaya sebep olan olaylarda yine de kadının ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.