KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2024/9756 E., 2025/10859 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2025
- Mahkemesi
- Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/465 E., 2024/1104 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma-Ziynet Alacağı
- İlk derece mahkemesi
- Midyat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2021/708 E., 2023/123 K.
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevî tazminat, maddî tazminatın ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise duruşma istemli olarak her iki boşanma davası ve fer'îleri ile kabul edilen ziynet alacağı yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 09.12.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ve vekili gelmedi. Davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davacı-karşı davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
(
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/9756, K. 2025/10859, 9 Aralık 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama