Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2024/9778 K.2025/732

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Velâyet ve kişisel ilişki düzenlenirken; göz önünde tutulması gereken temel ilke, çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun üstün yararı belirlenirken; onun bedensel, zihinsel, ruhsal, ahlaki ve toplumsal gelişiminin sağlanması amacının gözetilmesi gereklidir. Ana ve babanın yararları; boşanmadaki kusurları, ahlaki değer yargıları, sosyal konumları gibi durumları, çocuğun üstün yararını etkilemediği ölçüde göz önünde tutulur.

Somut olayda davacı anne, babanın çocuğa şiddet uyguladığı iddiası ile kişisel ilişkinin kaldırılmasını talep etmiş, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiş, taraflarca istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince darp nedeniyle babanın beratine karar verilmiş olduğu, dosyadaki deliller ile de darp iddiasının ispat edilemediği, bazı tanık beyanlarının ceza dosyasındaki video kayıtları ile uyuşmadığı,

kişisel ilişkinin kaldırılması veya kısıtlanmasını gerektirecek bir halin ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı anne tarafından temyiz edilmiştir. Dosyanın yapılan incelemesinde dosyaya kazandırılan sosyal inceleme raporlarının yeterli olmadığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve ileri sürülen iddialarda dikkate alınarak Mahkemece psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan Adli Destek görevlisi uzman veya uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocukla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip; idrak çağında bulunan çocuğun da kişisel ilişki konusundaki görüşü alınarak ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilerek, kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken; bu hususta eksik incelemeyle hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.