Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/124 K.2025/6884

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl davanın reddi, karşı davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece davacı-karşı davalı kadına ''erkeği sevmediğini, onu istemediğini söylemek'' vakıası kusur olarak yüklenmiş ise de bu vakıadan sonra tarafların dört ay kadar beraber yaşamaya devam ettikleri, tarafların bu tarihe kadar olan eylemleri affetmiş veya en azından hoş görmüş sayıldığı,

kadına yüklenen bu eyleminde affa uğradığının tanık İmren'in beyanları ile de anlaşıldığı ve bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceği ancak belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlara göre yine de kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.