Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1324 K.2025/2529

Taraflar arasındaki velâyetin değiştirilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine ve davacı baba ile ortak çocuk arasındaki kişisel ilişkinin re'sen kısıtlanmasına karar verilmiştir.

Kararın davacı baba vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kişisel ilişkinin kısıtlanması yönünden kabulüne ve velâyetin değiştirilmesi talebi yönünden reddine karar verilerek İlk Derece Mahkemesi hükmünün kişisel ilişkiye ilişkin bölümleri hüküm fıkrasından çıkarılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından velâyetin değiştirilmesi talebi yönünden temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.12.2024 tarihli ek karar ile başvurunun kesin karara ilişkin olması sebebiyle reddine karar verilmiştir

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun(6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 04.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Aynı Kanunun 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinin on üçüncü alt bendinde "velâyetin kaldırılması, velâyetin eşlerden birinden alınarak diğerine verilmesi ve kaldırılan velâyetin geri verilmesi” işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.