Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1677 K.2025/2409

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 291. maddesi gereğince altsoy tarafından açılan soybağının reddi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın hak düşürücü süre dolduğundan reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hak düşürücü süre dolmadığından bahisle başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden inceleme yapılmak üzere dosyanın İlk Derece Mahkmesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalılar vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.04.2024 tarihli ve 2024/ 2993 Esas, 2024/2934 Karar sayılı kararıyla davanın ölümden itibaren bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın hak düşürücü süre dolduğundan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 04.12.2024 tarihli ve 2024/9228 Esas, 2024/9502 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili karar düzeltme mahiyetli dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin ilk kararı ile Yargıtay bozma ilamı arasında çelişki olduğunu belirterek Daire kararının kaldırılmasını ve dilekçeden belirtilen sebeplerden kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427 ile 444 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra anılan Mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında 6100 sayılı Kanun'da karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler kapsamında, 6100 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması sonucunda verilen Yargıtay kararlarına karşı tarafların karar düzeltme hakkı bulunmadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.