Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/1688 K.2025/8266

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından ek karar ve davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından, davalı kadın aleyhine 28.12.2023 tarihinde 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanma davası açıldığı, taraflarca imzalanmış protokolün mahkemeye ibraz edildiği ve 04.01.2024 tarihinde tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verildiği, her iki tarafça aynı gün istinaftan feragat dilekçesi verilmesi nedeniyle kararın kesinleştirildiği,

davalı kadının 08.01.2024 tarihli istinaf dilekçesi sunduğu ancak İlk Derece Mahkemesi tarafından kararın istinaf edilmeyerek kesinleşmesi nedeniyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca istinaf dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiş olduğu, bu karara karşı istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek kararın yerinde olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verildiği görülmüştür.

Somut olay kapsamında İlk Derece Mahkemesince 04.01.2024 tarihinde tensip zaptı düzenlenerek duruşmanın aynı gün 04.01.2024 tarihine bırakıldığı, davalı kadına dilekçe ve tensip zaptı tebliğinin duruşma esnasında yapıldığı, duruşmanın 04.01.2024 tarihinde saat 10.59,25'de gerçekleştirildiği, gerekçeli kararın yazdırılma tarihinin 04.01.20 24... .02,20'de olduğu ve taraflara gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatanın düzenleme ve yazdırılma tarihinin 04.01.20 24... .03,05 olduğu, taraflarca istinaftan feragat dilekçesinin 04.01.2024 tarih saat 12.04,51'de sunulduğu,

her ne kadar gerekçeli karar taraflara kalemde 04.01.2024 tarihinde tebliğ edilmiş ise de tebliğ mazbatasının UYAP sistemine taranmadığı, fiziki olarak yapılan incelemede de tebliğ işleminin istinaftan feragat dilekçesi sunulmasından önce mi sonra mı yapıldığının anlaşılamadığından, tebligat mazbata düzenleme ve istinaftan feragat dilekçesi sunulma zamanı arasında geçen süre de dikkate alınmakla, istinaftan feragat dilekçesinin karar tebliğinden önce sunulduğunun kabulü gerekir.

6100 sayılı Kanun'un 349 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca taraflar, ilamın kendilerine tebliğinden önce istinaf kanun yoluna başvurma hakkından feragat edemez. Doğmamış bir haktan feragat hukuken sonuç doğurmayacağından davalı kadının istinaf kanun yolundan feragat beyanına hukuken sonuç bağlanamaz.

Açıklanan nedenlerle, kadının istinaf başvurusunun süresinde olduğu gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin 09.01.2024 tarihli ek kararının kaldırılarak, davalı kadının istinaf taleplerini esastan incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.