Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2026 K.2025/4713

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı, temyiz dilekçesinde boşanma kararı verilmesinden sonra, davalı ile aynı çatı altında birlikte yaşamaya devam ettiklerini, ortada gerçek anlamda bir boşanma olmadığını evliliklerinin fiilen devam ettiğini ileri sürmüş ve bu hususa ilişkin kanıtlar sunmuştur.

Tarafların anlaşmalı boşanma taleplerine ve aynı tarihte bu yönde hüküm almalarına rağmen, davalının, kararın kendisine tebliğini sağlayıp, hukuki ve fiili bir engel olmadığı halde davacıya kararın 14 yıldan fazla bir zaman geçtikten sonra tebliğini istemesi, 4721 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, bu süre içinde eşiyle birlikte yaşamaya devam etmesi boşanma isteğinin ve bu yöndeki iradesinin de samimi olmadığını gösterir. Kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu, hükmün sonucuna etkilidir. O halde davalının bu yönde göstereceği deliller toplanarak, yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip, ulaşılacak sonuç uyarınca karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.