Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2042 K.2025/8568

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, karşı davanın kabulü, reddedilen yoksulluk nafakası, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen ''davalının ailesinin davacıya hakaret ettiği'' vakıasının ilgili olayın gerçekleştiği sırada erkeğin orada bulunmadığının ,

bu nedenle de erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin ,yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına; ayrıca hükmün 6.bendinde davacı kadının manevî tazminat isteminin kısmen kabul edildiği yazılı olduğu halde devamında 30.000,00 TL maddî tazminata hükmedildiğinin yazılmasının maddî hatadan kaynaklandığı ve her zaman için mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.