Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2122 K.2025/9622

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından kadının kabul edilen davası, nafakalar, velâyet, yasal faizin dava tarihinden itibaren uygulanmaması, tazminat miktarları, vekâlet ücreti ve yargılama giderleri ile ortak çocuklar için takdir edilen nafaka miktarı yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise erkeğin TMK nın 161. maddesine dayalı davasının kabulü, kusur belirlemesi,

maddî ve manevî tazminatın reddi, lehine nafakaya hükmedilmemesi ve ortak çocuklar lehine hükmedilen nafaka miktarı, baba ile kişisel ilişki kurulması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 7. bendinde yer alan davacı-karşı davalı erkek tarafından yatırılan istinaf karar harcının karar kesinleştiğinde ve talep halinde erkek taraf yerine kadına iadesine şeklinde yazılmasının maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.