Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2206 K.2025/4146

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı karşı davalı erkek yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kararın, davalı karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiş ve karar, Dairemizin 02.05.2024 tarihli 2023/6404 Esas 2024/3126 Karar sayılı kararı ile davacı karşı davalı erkek yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminatın fazla olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına İlk Derece Mahkemesince direnilmesi üzerine karar, davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 02.05.2024 tarihli 2023/6404 Esas 2024/3126 Karar sayılı bozma kararına direnilmiş ise de bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu, direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.