KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/2779 E., 2025/10010 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Kasım 2025
- Mahkemesi
- Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/952 E., 2025/200 K.
- Dava türü
- Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- Turhal 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Sayısı
- 2023/758 E., 2024/671 K.
Karar Metni
433 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından tazminat miktarları ve vekalet ücreti yönünden, davalı erkek vekili tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin tüm, davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.İlk Derece Mahkemesince davacı kadının davasının kabulü ile tarafların zina sebebi ile TMK 161 maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmişse de boşanma hükmünde tarafların T.C. Kimlik numaraları ve isimleri haricindeki kimlik bilgilerine yer verilmemiştir. Boşanmaya karar verilmesi halinde kararda "Tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ve aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgileri ile evlilik içinde doğmuş çocuklar ve bunların kimlik bilgilerine yer verilmesi zorunludur (5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu m. 27/1, m. 7/1-b ve 6100 sayılı Kanunu m. 297/1-b). Mahkemece, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/2779, K. 2025/10010, 20 Kasım 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama