Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/2881 K.2025/9586

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından reddedilen davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde kadına düğünde takılan takıların davalı erkeğin annesi tarafından alındığını, daha sonra iade edilmediğini belirterek ziynetlerin aynen iadesi, olmadığı takdirde de bedelinin ödenmesi talepli dava açmış olup davalı erkek vekili ise ziynet eşyalarının davacı kadında olduğunu savunmuş, İlk Derece Mahkemesince davacının kendisine ait ziynetin davalının annesi tarafından alınıp sonrasında iade edilmediğini beyan ederken bu duruma davalının dahli olduğuna dair bir iddiada bulunulmadığı gerekçesiyle davalı eş hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir. Hükmün davacı kadın vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince esastan ret kararı verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden İlk Derece Mahkemesince her ne kadar ziynetlerin erkeğin annesi tarafından alındığı belirtilerek erkeğe husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş ise de; dava konusu altınlar davalı erkeğin annesi tarafından alınmış olduğu iddia edilse dahi tarafların davalının annesi ile olan ilişkileri göz önüne alındığında altınların davalı erkeğin uhdesinde bulunduğunun kabulü gerektiği, davalı erkeğin annesi ile menfaat birliği içinde olduğu, ziynetlerden erkeğin sorumlu olduğu,

erkeğe husumet yöneltilebileceği, ziynetlerin erkeğin annesi tarafından alındığının iddia edilmesinin husumetten ret kararı verilmesini haklı kılmayacağı, davacı kadın eşin aksini açıkça söylemediği sürece ayrıca davalı eşinin dahli olduğunu iddia etme zorunluluğunun olmadığı gibi davalı erkeğin tek savunmasının ziynetlerin kadında olduğunu belirttiği gözetilerek tüm deliller toplanarak davanın esası hakkında sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.