Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3109 K.2025/9664

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi ve davanın kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı erkek tarafından evlilik birliğinin sarsılması nedenine dayalı olarak açılan boşanma davasında İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda erkeğin, kadının kusurlu olduğuna dair iddialarını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı süresi içinde davacı erkek tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı tanıklarından ...nün beyanından yola çıkılarak 12 yıl boyunca ayrı odalarda, ayrı yataklarda yatan, yatağını ayıran ve eşi ile birlikte olmak istemeyen kadının tam kusurlu olduğu, davacı erkeğin ispatlanmış bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilmiş ise de; tanığın, kadın da erkek de birlikte yatmak istemediği için ayrı odalarda yattıklarına dair beyanda bulunduğu, buna göre ayrı yatma hususunun tarafların ortak kararı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde bu eylemin kadına kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir. Kadının başkaca kusurlu bir davranışı da ispat edilememiştir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.