Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3191 K.2025/5093

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

Kira akdine konu taşınmazın aile konutu olduğunun tespiti davasının İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonunda karar verilmesine yer olmadığına, davalı yararına vekâlet ücretine karar verilmiş, kararın davacılar tarafından istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacılar yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi üzerine, davalı taraf vekâlet ücreti yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dairemizin 24.10.2024 tarihli kararıyla, vekâlet ücretinin davacılar aleyhine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozma kararı sonrası yapılan yargılama sonunda, Bölge Adliye Mahkemesince bozma kararına uyulmasına karar verilerek davalı yararına İlk Derece Mahkemesinin ilk karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 9.200,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Davalı vekili, son karar tarihinde yürürlükte olan tarife esas alınarak vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek hükmü temyiz etmiştir.

03.10.2024 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2 nci maddesinin üçüncü fıkrası; "Hangi sebeple olursa olsun, temyiz veya istinaf başvurusu üzerine verilen bozma veya kaldırma kararı sonrasında hükmolunan yargı kararlarında, hükmün verildiği tarihte yürürlükte olan Tarife esas alınır." hükmünü amir olup; davalı yararına 30.000,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken 9.200,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.