Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3292 K.2025/10294

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından davanın kabulü yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki boşanma ve ferileri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince; davanın davalı ekeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir. Karara karşı davalı erkek istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne karşı davalı erkek davanın kabulü yönünden, temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Mahkemece her ne kadar davanın kabulüne karar verilmiş ise de, dosya kapsamından ayrı vatandaşlıkta bulunan tarafların evli olduklarına dair belge bulunamamıştır. Davacıya davalı ile evli olduklarına dair vatandaşı bulunduğu ülkenin konsolosluğundan alınmış resmi belgeyi sunması için süre verilmesi, gerektiğinde Dışişleri Bakanlığı vasıtasıyla tarafların tabiyetinde bulundukları ülkelerin Büyükelçiliğinden tarafların evli olup olmadıklarının sorulmasına ve taraflar evli ise bu ülke makamlarından alınan evliliğe dair resmi belgenin istenilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.