Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3300 K.2026/1442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından duruşma istemli olarak her iki boşanma davası ve fer'îleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda 10.02.2026 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... ile karşı taraf davacı-karşı davalı ... ve vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince davalı karşı davacı erkeğin evi ile ilgilenmediği, çocuk ile de ilgilenmediği, çocuğuna ve eşine şiddet uyguladığı, kadına zorla cinsel içerikli videolar çektirdiği, bu suretle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine, davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulüne, tarafların boşanmalarına, velâyetin anneye tevdiine, kadın yararına tazminat ve nafaka takdiri yoluna gidilmiş, davalı karşı davacı erkeğin istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusu ise esastan reddedilmiştir.

Karar davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının ortak çocuğu sık sık kayınvalidesine bırakıp aile konutundan ayrıldığı, bu ayrılığın 15-20 gün sürdüğü ve nerede olduğunun bilinmediği anlaşılmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davacı-karşı davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında erkek de dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık mümkün görülmemesine göre davalı-karşı davacı erkeğin de davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilecek yerde hatalı gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.