Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3333 K.2025/9817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından velâyet ve boşanma hükümleri hariç tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlenirken çocuğun yüksek yararı, yaşı ve anne ve babalık duygusunun tatmini ve infaz edilebilir nitelikte olması hususları birlikte değerlendirilerek çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Somut olayda İlk Derece Mahkemesince sosyal inceleme raporu, taraflarla yapılan görüşmeler ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilmek suretiyle ortak çocuk ile baba arasında "her ayın 1. ve 3. Cumartesi günleri saat 10:00'dan saat 18.00'e kadar,, dini bayramların ikinci günü saat 10:00'dan saat 18.00'e kadar" kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince baba ile çocuk arasında yatısız şekilde kişisel ilişki tesis edilmiş ise de, somut olayda, çocuğun yaşı ve mahkemece alınan sosyal inceleme raporunda kişisel ilişkinin çocuğun üstün yararına uygun olacağı yönündeki uzman görüşü de dikkate alındığında baba ile velayeti anneye bırakılan ortak çocuk arasında uygun süreli ve yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmamış olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.